«لغت نامه دهخدا»
[سِ فَ لَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) جاسوس اختران. ظاهراً کنایه از منجم است : امیر اشارت کرد سوی حاجب بلکاتکین تا خواجه را به جامه خانه برد... خواجه [احمدبن حسن میمندی]برخاست و بجامه خانه رفت و تا نزدیک چاشتگاه همی ماند که طالعی نهاده بود جاسوس فلک(1) خلعتی پوشیدن را. (تاریخ بیهقی ص150). (1) - در چاپ دکتر غنی و دکتر فیاض این ترکیب جزو فهرست اعلام آمده و وی را شخصی پنداشته اند ولی دربارهء وی تحقیقی نکرده اند.