جاسونتن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (هز، اِ) در لغت زند و پازند بمعنی داشتن و دارندگی باشد. (برهان). در آنندراج بغلط جاسونتن ضبط شده است. این کلمه هزوارش است و اصل آن جاسونیتن(1)است که در پهلوی داشتن(2) خوانند بمعنی «داشتن»(3).
(1) - jasonitan.
(2) - dashtan. (3) - رجوع به حاشیهء برهان قاطع چ معین شود.