جاش

«لغت نامه دهخدا»

(اِخ) صاحب منجم العمران آرد: ثابت گفت: نام شهری است و آن را در این شعر آورده :
بتثلیث او نجران اوحیث تلتقی
من البحر فی قیعان جاش مسائله.
و ابوعلی نیز در شعر خود آورده:
وردن جاشا والحمام واقع
و ماء جاش مسائل و ناقع.
و سلمی بن ربیعه گفته است:
و اهل جاش و مآرب
و حی لقمان و التقون.
(از منجم العمران ص156 ذیل معجم البلدان).