جاماسب دها

«لغت نامه دهخدا»

[دَ] (ص مرکب) کسی که همچون جاماسب باشد در زیرکی. آنکه مانند جاماسب باهوش و دهاء باشد :
خانهء طالع عمرم ششم و هشتم کید
چون ندیدید که جاماسب دهائید شما؟
خاقانی.