«لغت نامه دهخدا»
[مِ دَ / دِ بَ سَ زَ دَ] (مص مرکب) قدح می را با سنگ شکستن. قدح شکستن : هشیار کسی بود که با سیمبری می نوشد و جام باده بر سنگ زند. خیام (از فرهنگ ضیاء). رجوع به جام بر سنگ زدن شود.