«لغت نامه دهخدا»
[بَ رَ کِ سَ کَ / کِ دَ] (مص مرکب) کنایه از شراب خوردن بیکبار چنانکه از وی چیزی نماند. (آنندراج) : عاشقا گر بود خواهی در صف می خوارگان جام می بر تارک سر رایگان باید کشید. معزی (از آنندراج).