جام شهریاری

«لغت نامه دهخدا»

[مِ شَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) قدح بزرگ شراب خوری را گویند. (برهان). کنایه از قدح بزرگ که بدان شراب خورند. (آنندراج) :
ز شهریار شناسیم ای مسلمانان
از آنکه نیست دل از جام شهریاری سیر.
مولوی (از آنندراج).
جام عالی. رجوع به جام عالی شود.