جامل

«لغت نامه دهخدا»

[مِ] (ع اِ) جِ جمل. شتران. شتر گله با شتربان. (منتهی الارب) (آنندراج). گلهء شتران با شتربانان و ارباب آن. شاعر گوید:
لهم جامل ما یهدأ اللیل سامرُه. (اقرب الموارد). || خداوندان شتر. (آنندراج). صاحب الجمال کالباقر لصاحب البقر. (اقرب الموارد). || اسباب. || قبیلهء بزرگ. (منتهی الارب) (آنندراج).