جامه باف

«لغت نامه دهخدا»

[مَ / مِ] (نف مرکب) آنکه جامه بافد. جامه بافنده. نساج. جولاهه :
بی نگار جامه بافم هست تا بازارها
بهر من هر لحظه پیدا میکند سر کارها.
سیفی (از آنندراج).