«لغت نامه دهخدا»
[مَ / مِ یِ شَ بَ کَ دَ] (مص مرکب) شرم ناکردن. آزرم را بیکسو نهادن. بی شرمی : ز سر تاج فرهنگ بفکنده ای ز تن جامهء شرم برکنده ای. فردوسی (از ارمغان آصفی).