جامه شوی

«لغت نامه دهخدا»

[مَ / مِ] (نف مرکب) گازر. (آنندراج). رخت شوی. قصار. (ناظم الاطباء). غَسّال. (منتهی الارب). لباس شوینده. جامه شوینده. آنکه جامه های شوخگن شوید. آنکه بمزد جامهء کسان شوید.