«لغت نامه دهخدا»
[مَ / مِ یِ مُ حَ دَ] (مص مرکب) خود را بنظر مردم بتکلف صالح نمودن چه هر که از ذمائم برآمده و در محاسن اخلاق قدم میگذارد گویند اگر جامهء مصحف بپوشد باورم نیست. و بعضی بمعنی قسم مصحف خوردن نوشته اند و این خطا است بلکه بدین معنی مصحف خوردن است. (بهار عجم) (آنندراج) : دور خط هم کس وفا باور از آن دلبر نکرد جامه از مصحف رخش پوشید و کس باور نکرد. محسن تأثیر (از بهار عجم) (آنندراج). نه جیب عشق چنان چاک کرده ام که بترکش قبای مصحف اگر پوشم اعتبار کند کس. شانی تکلو (از بهار عجم) (آنندراج).