جام یاقوت نوش

«لغت نامه دهخدا»

[مِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) جامی که محتوی شراب یاقوتین است. صاحب آنندراج آرد: استعاره است. یعنی جامی که شراب سرخ نوش میکرد، چه یاقوت کنایه از شراب است :
دگر ره یکی جام یاقوت نوش
به آن نوش لب داد گفتا بنوش.
جامی (از بهار عجم) (از آنندراج).