جان آدم

«لغت نامه دهخدا»

[نِ دَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)روح آدم. روان آدم. || کنایه از چیز غریب و کمیاب :
این حرف نقش لوح مزار سکندر است
بگذار آب خضر مگر جان آدم است.
محمداسلم سالم (از بهار عجم).
|| شراب :
ای جان آدم اینهمه قالب تهی نبود
سازند از برای تو کاواک شیشه را.
(از بهار عجم).