«لغت نامه دهخدا»
[وَ] (ص مرکب، اِ مرکب)جاندار. (ناظم الاطباء). جاناور. جانور. رجوع به جاناور شود. || مردم بی عقل و بی شعور. (ناظم الاطباء). || (نف مرکب) آورندهء جان.