«لغت نامه دهخدا»
[بِ سَ کَ دَ] (مص مرکب) سخت مضطرب و بی قرار کردن. نگران و ناراحت کردن. بحال جان دادن انداختن. و رجوع به جان بسر شدن و جان بسر بودن شود.