جانفشانی

«لغت نامه دهخدا»

[فَ / فِ] (حامص مرکب)زحمت سخت. کوشش بسیار. عمر را در خدمت دیگری صرف کردن. (ناظم الاطباء). صفت جانفشان. فدا کردن جان در... فداکاری. عمل آنکه جان را بر سر کاری یا در راه کسی فدا کند :
با او ز خوشی و مهربانی
کردی همه روزه جانفشانی.نظامی.