جانورکش

«لغت نامه دهخدا»

[نَ / نِ / نْ وَ کُ] (نف مرکب)کشندهء جانور :
جانورکش مرکبانی سرکش و ناجانور
آب هر یک را رکاب و باد هریک را عنان.
فرخی.