جاور

«لغت نامه دهخدا»

[وَ] (اِ)(1) بمعنی حال باشد. (برهان) (آنندراج). (انجمن آرا). چنانکه اگر گویند: «چه جاور داری؟» مراد آن باشد که چه حال داری؟. (برهان) (آنندراج) (انجمن آرا). || بمعنی خداوند جا و مکان نیز آمده است. (آنندراج) (انجمن آرا). جمع جاوران. (آنندراج) (انجمن آرا).
(1) - پهلوی jawar یا jar (مدت، دفعه)، کردی jar. اما این کلمه در دساتیر بمعنی حال و خداوند مکان استعمال شده. (حاشیهء برهان قاطع چ معین).