جاوری

«لغت نامه دهخدا»

[وَ] (ع اِ) عسل البنی. میعه. لبان جائی (جاوی). بخور جاوی. حسن لبه. عسلبند. جاوی(1).
- ترکیبها:جاوری بری؛ جاوری وحشی. جاوری بیابانی.
(1) - Benjoin.