جاویدنام

«لغت نامه دهخدا»

(ص مرکب) آنکه نامش همیشه باقی ماند. پاینده نام. مجازاً، دارندهء نام نیک :
پسندیده کاران جاویدنام
تطاول نکردند بر مال عام.سعدی.