جاهک

«لغت نامه دهخدا»

[ ] (اِخ) شهرکی است میان اصطخر و کرمان. منزل کاروان و جائی با نعمت بسیار. (حدود العالم). معرب چاهک است. صاهک. رجوع به جاهک و صاهک و نزهه القلوب ج 3 ص123 و معجم البلدان شود.