جاهلی

«لغت نامه دهخدا»

[هِ] (حامص) نادانی. نابخردی. کودنی :
آری بجاهلی نتوان کرد مهتری.فرخی.
هر آنکس که عیبش نگویند پیش
هنر داند از جاهلی عیب خویش.سعدی.