جای روب

«لغت نامه دهخدا»

(اِ مرکب) جارو. جاروب. جاروبه. (آنندراج). رجوع بکلمات فوق در همین لغت نامه شود. جهارو، لهجهء بعضی بلاد هند. (از آنندراج). مِکسَحَه. (منتهی الارب) :
سبوذ و ساغر و آنین و غولین
حصیر و جای روب و خیم و پالان.طیان.
او را بجای روب هجای من
با خاک ره بکوی برون رفتی.سوزنی.
نمیشد موش در سوراخ کژدم
بیاری جای روبی بست بر دم.نظامی.
رجوع به جارو و جاروب شود.