جایگه ساختن

«لغت نامه دهخدا»

[گَهْ تَ] (مص مرکب)منزلت و مقام دادن. رتبه دادن :
بدو گفت اگر شاهرا درخورم
یکی نامور پاک خوالیگرم
چو بشنید ضحاک بنواختش
ز بهر خورش جایگه ساختش.فردوسی.
فریدون بپرسید و بنواختشان
به اندازه بر جایگه ساختشان.فردوسی.
درم داد و تشریف و بنواختش
بقدر هنر جایگه ساختش.سعدی.
|| منزل دادن. مُقام دادن :
وزان پس بپرسید و بنواختش
یکی نامور جایگه ساختش.فردوسی.