جأز

«لغت نامه دهخدا»

[جَءْزْ] (اِخ) کوه بلندی است در سرزمین بلقین بن جسر و آن کوه بلند و درازی است که قلهء آنرا به چشم نتوان دید. (از معجم البلدان).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر