جباء

«لغت نامه دهخدا»

[جَبْ با] (ع اِ) سر شاخ گاو. || (اِ، ص) زن پست سرین. || زن پست سینه و پست پستان. || زن باریک ران. || ناقه جباء؛ ناقهء کوهان بریده. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر