«لغت نامه دهخدا»
[جِ] (ع مص) غلبه کردن قوم را. || فائق آمدن زن زنان را در حسن. || بریدن. سخت. || برآوردن خصیه. || گُشن دادن خرمابن را و فارغ شدن از تلقیح آن. (منتهی الارب). || (اِ) قحط سخت. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).