«لغت نامه دهخدا»
[جَبْ با] (اِ مرکب)صاحب منصب جباخانه، فرماندهء کارخانهء اسلحه سازی در زمان صفویه. در سازمان اداری حکومت صفوی چنین آمده است :جبادارباشی نیز از خواجه سرایان بود و چلنگران و کارگران و پیکانگران و باروت سازان و آتشباران و کارگران مسگرخانه جزء ابوابجمعی او بودند. (از سازمان اداری حکومت صفوی ص126).