«لغت نامه دهخدا»
[جَبْ با رَ] (ع ص، اِ) خرمابن دراز که دست بدان نرسد. (مهذب الاسماء). رجوع به جَبّار شود. || ناقه جباره؛ ناقهء بزرگ. (مهذب الاسماء) (منتهی الارب).
