«لغت نامه دهخدا»
[جِ لُصْ صُ] (اِخ) نام طائفه ایست و گاهی سغد (با سین) نیز گفته اند این کلمه به این صورت معرب و اصل آن فارسی است. (از المعرب جوالیقی ص 197 ، 217). ظاهراً این معنی صحیح نیست و این کلمه نام کوهستان یا بلدی است. یاقوت در حرف صاد گوید: «ناحیهء عجیبی است. که سمرقند قصبهء آن است» و در «حرف سین» گوید: ناحیه ای است که آب فراوان و درختان سرسبز و گلستانها و چمن زارها دارد و بمقدار پنج روز راه مسافت آن است و بسیاری از نقاط آنرا آفتاب نمیگیرد و آبادیها از بسیاری درختان دیده نمیشوند و دارای قریه های متعددی است و سمرقند قصبهء آن میباشد. بهرحال با حرف سین و صاد هر دو ضبط شده و یک معنی دارد. (از حاشیهء المعرب جوالیقی چ قاهره ص 133، 197، 217): و خافت من جبال الصغد نفسی و خافت من جبال خواءَرزم. شقیق بن سلبک الاسدی (از المعرب جوالیقی ص 133).