جبح

«لغت نامه دهخدا»

[جِ] (ع اِ) خانهء زنبور که در آن شهد نهد. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). موضع مگس انگبین در کوه. جَبح. جُبح. رجوع به این دو کلمه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر