«لغت نامه دهخدا»
[جَ بَ لُرْ رَ ضَ] (اِخ) کوهی است مبارک نزدیک به مصر. در اخبار آمده است که در آن جبل روضه ای است از ریاض بهشت و در زمان خلافت عمر اهل کتاب آن کوه را به مبلغ هفتاد هزار دینار خریداری کردند و عمر راضی نشد و گفت روضهء بهشت در تصرف اهل اسلام است. و اول کس از مسلمانان که در آن کوه مدفون شد عامر مغازی بود. گویند که در جبل الروضه گوسفندان وحشی بسیارند و کسی متعرض آنها نمیگردد. (از حبیب السیر چ تهران، خاتمه ص414). جزء جبال غریبه است و وجود آن معلوم نیست.