«لغت نامه دهخدا»
[جَ بَ لِ ؟] (اِخ) کوهی است در دیار هند و در آنجا چشمهء آب باشد که بزعم هندوان شارب آن عمری دراز یابد و در حوالی آن چشمه حیوانات اند بصورت سگ و چون کسی قصد آن چشمه کند مانع شوند و در هلاک خلق کوشند. (از حبیب السیر چ تهران، خاتمه ص414). جزء جبال غریبه است.