«لغت نامه دهخدا»
[جَ بَ لِ فَ نَ] (اِخ) در این کوه گیاهی روید بصورت آدمی که آن را یبروح الصنم گویند و آن گیاه را در قوت باه و محبت اثری عظیم است. (از حبیب السیر چ تهران، خاتمه ص414). کوه افسانه ای است. و رجوع به منجم العمران شود.