«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (ع اِ) زمین. || روی زمین. || زمین درشت. || خاک. (منتهی الارب) (قطر المحیط) (ناظم الاطباء). جِ جبوبه. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء).
