جثو

«لغت نامه دهخدا»

[جُ ثُوو] (ع مص) بزانو نشستن. (از منتهی الارب) (آنندراج) (اقرب الموارد). بزانو درآمدن. (ترجمان علامه جرجانی). بر زانو درنشستن. (تاج المصادر بیهقی). || ایستاده شدن بر سر انگشتان. (از منتهی الارب) (اقرب الموارد). استاده شدن بر سر انگشتان. (آنندراج): انا اول من یجثو للخصومه بین یدی الله یوم القیامه. (از اقرب الموارد). || فراهم آوردن شتران را. (از منتهی الارب).