«لغت نامه دهخدا»
[جَ دَ] (اِخ) نام مردی. (منتهی الارب). و زرکلی آرد: ربیعه بن ضبیعه بن قیس بکری، مکنی به ابومکنف و ملقب به جحدر [ کوتاه بالا ] است. وی در جاهلیت فارس طایفهء بکر بود و شعر هم میسرود. حوادث بسیاری در زندگی داشته و در جنگ تغلب در «یوم تحلاق اللمم» کشته شد. او در حدود صد سال پیش از اسلام میزیسته است. (از الاعلام زرکلی ج1 ص318). و رجوع به عقد الفرید ج6 ص77 شود.