«لغت نامه دهخدا»
[جَ دَ] (اِخ) کامل بن طلحه بصری، مکنی به ابویحیی به این اسم مشهور است. او در بغداد سکونت داشت و از مالک و لیث بن سعد روایت میکرد و حنبل بن اسحاق از او روایت میکند. وی در حدیث نرمش دارد. او به سال 231 ه . ق. و به روایتی 232 درگذشت. (از اللباب فی تهذیب الانساب). این نام منسوب به جحدر، ربیعه بن ضبیعه بن قیس است. رجوع به لباب الانساب و جحدر شود.