جحمه

«لغت نامه دهخدا»

[جُ مَ] (ع اِ) آتش توبرتو. (منتهی الارب) (آنندراج). || توقد. (ذیل اقرب الموارد): رأیت جحمه النار؛ اَی توقدها. (لسان از ذیل اقرب الموارد). جَحْمه. (منتهی الارب). و رجوع به جَحْمه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر