جخ

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (ص) جنگجوی ستیزه کار را گویند. (برهان). جنگجو. (لغت محلی شوشتر، نسخهء خطی). || (اِ) ستیزه. (انجمن آرای ناصری). ستیز. (آنندراج).
- جخ جخی: فلانی جخ جخی است؛ مراد از آن جنگی است.
|| (فعل امر) امر به این معنی هم هست یعنی جنگ کن و ستیزه نمای. (برهان).