جخت

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (ق) حال و این زمان. (لغت محلی شوشتر، نسخهء خطی). || در تداول عوام، به معنی منتهی. حداکثر: بذرافشان علی آباد سیصد خروار کجا بود، جخت به صد خروار برسد. || (ص) سخت و محکم و مضبوط. (لغت محلی شوشتر، نسخهء خطی).