«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (ع ص، اِ) زن گنده فرج. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). زن گشاد فرج و بدبو. (از قطر المحیط) (از ذیل اقرب الموارد). الجخراء؛ المرأه الواسعه التفله. (از قطر المحیط) (ذیل اقرب الموارد). || آنکه فرجش فراخ و گنده باشد. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || چشم تنگ چرکین. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از قطر المحیط) (از ذیل اقرب الموارد): عین جخراء؛ ضیقه فیها غمص و رمص. (از قطر المحیط) (لسان از ذیل اقرب الموارد).