«لغت نامه دهخدا»
[جُ تَ] (مص مرکب) سوا سوختن. دور از هم سوختن : روزی که دل ز جان شود و جان ز تن جدا هر یک جدا ز عشق تو سوزند و من جدا. فغانی شیرازی (از ارمغان آصفی).