جدایی کردن

«لغت نامه دهخدا»

[جُ کَ دَ] (مص مرکب)دوری کردن. مُفارقت. هَجر. (منتهی الارب). هَجران :
چنین با پدر بیوفایی کنم
ز مردی و دانش جدایی کنم.فردوسی.
یار با ما بیوفائی میکند
بیگناه از ما جدائی میکند.سعدی.