«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (ع ص) شاه جدراء؛ گوسفند آبله زده. (منتهی الارب). جدراء الشاه؛ تقوب جلدها من داء یصیبها. (قطر المحیط) (اقرب الموارد).