جدن

«لغت نامه دهخدا»

[جَ دَ] (اِخ) ذوجدن. ابن یشرح بن حارث بن صیفی بن سبا. جد بلقیس است. (از شرح قاموس) (منتهی الارب). یکی از ملوک حمیر که جد بلقیس باشد. (ناظم الاطباء).