جدود

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (اِخ) اسم موضعی است در سرزمین بنی تمیم نزدیک به حزن بنی یربوع در جانب یمامه و آبی بنام کلاب دارد و در آنجا دو وقعهء بزرگ از مشهورترین وقایع جنگهای عرب روی داده است که در وقعهء اول قبیلهء تغلب بر بکربن وائل پیروز گشته است. (از معجم البلدان). || حفص گوید، گودال یا مغاکی است در زمین که آن را (الغبطه) خوانند:
هَلا غداه حبستم اعیارکم
بجدود و الخیلان فی اعصار
الحوفزان مشوّم افراسه
و المحصنات حواسر الابکار.
فرزدق (از معجم البلدان).
- یوم جدود، یکی از دو واقعهء مشهور عرب -که در سرزمین جدود روی داده است:اری ابلی عافتْ جدود فلم تذقْ
بها قطرهً الاتحلّه مقسم.(از معجم البلدان).
جزی الله یربوعاً باسوء صنعها
اذا ذکرت فی النائبات امورها
بیوم جدود قد فضحتم اباکم
و سالمتم و الخیل تدمی نحورها.
قیس بن عاصم منقری (از معجم البلدان).