جذعان

«لغت نامه دهخدا»

[جُ] (ع اِ) جِ جَذَع. (منتهی الارب). رجوع به جذع شود.
- جذعان من الجبال؛ صغار آنها. (قطر المحیط) (اقرب الموارد). کوههای خرد. (منتهی الارب).