جذعه

«لغت نامه دهخدا»

[جَ ذَ عَ] (ع ص، اِ) تأنیث جَذَع. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (قطر المحیط). اشتر چهارسالهء ماده. (مهذب الاسماء، نسخهء خطی). بچهء گوسفند و شتر در سنین معین. و رجوع به جذع شود. || صغیر. (قطر المحیط).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر